பக்கங்கள்

இங்கே துலாவு

அனுபவம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
அனுபவம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, 19 ஆகஸ்ட், 2023

அழகர் கோயில் திருவிழா அக்கப்போர்கள்

அழகர் கோவில் திருவிழா ஆரம்பித்த உடனேயே, மதுரை தெருக்களில் இருவர் மிகவும்  பிஸியாகிவிடுவார்கள். ஒருவர் தேனிசைத் தென்றல் தேவா மற்றொருவர்

செவ்வாய், 13 டிசம்பர், 2022

நான் வாசித்த புத்தகங்கள்



ஆண்டுதோரும் நான் வாசித்த புத்தகங்களின் பட்டியலை இப்பதிவில் பார்க்கலாம். 2020 மற்றும் 2021 ஆண்டுகளில் முகணூலில் நான் வாசித்த புத்தகங்களின் பட்டியலை வெளியிட்டிருந்தேன். அது பலருக்கும் பயன்பட்டதாக கூறினர். இணைய உலகினர்கள் இலகுவாக  அறியும்     

திங்கள், 31 மே, 2021

முட்டாப் புலவன்

அன்று பேருந்தில் இறங்கி எனது வீட்டிற்கு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். எங்கள் ஊர் கிராமப்புறம் என்பதால் இங்கே ஒத்தையடிப்பாதைகள்தான் அதிகம். எனது வீட்டுக்கு செல்வதற்காக ஒரு ஒத்தையடிப் பாதையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தவன் திடீரென வழியைத் தவறவிட்டு விட்டேன். வழியைக் கண்டுபிடிக்க முயன்ற போது, ஒரு முள்ளுப் பத்தைக்குள் மாட்டிக்கொண்டேன். முட்கள் இழுத்து சட்டையும் லேசாகக் கிழிந்துவிட்டது. பிறகு ஒரு வழியாக பாதையைக் கண்டுபிடித்து வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.

சனி, 22 மே, 2021

என் வாழ்வில் 2020 கடந்ததும் நடந்ததும்:

கொஞ்சம் பெரிய பதிவு. அத்தனை முக்கியமானதுமில்லை. எனவே விரும்புபவர்கள் படிக்கலாம். மற்றவர்கள் கடந்து செல்லலாம்.

இப்போதெல்லாம் காலம் விரைவாக உருண்டோடுவதால், ஓராண்டு என்பது மிகக் குறுகிய காலமாகத் தெரிகிறது. அதனால், கடந்தாண்டு நிகழ்வு கூட நடப்பு ஆண்டில் நிகழ்ந்ததாக தோற்ற மயக்கத்தை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. எனவே நடந்தவற்றை எழுதி வைத்துக்கொண்டால் நாள பின்ன எனக்கு உதவலாம் என்பதால் எழுதுகிறேன். முகநூல் வழக்கப்படி இதுபோன்ற பதிவுகள் டிசம்பர் இறுதியில்தான் பதிவிட வேண்டும் என்பது விதி. ஊர் கட்டுப்பாட்டை மீறியதற்காக என்னை பொறுத்துக் கொள்க.

சாப்பாட்டு நேரத்தில் உதிக்கும் சாப்டான சிந்தனைகள்

காளான் சாப்பிட்டு ரொம்ப நாளாச்சுந்நு, இன்று Swiggy-யில் காளான் பிரியாணியும் காளான் 65 ஐயும் ஆர்டர் செய்தேன். இரண்டும் சேர்த்து 253 ரூபாய் வந்தது. Swiggy-யிலிருந்து முதலில் ஆர்டர் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்று தகவல் வந்தது, பிறகு, அதில் ஒன்று மட்டும் அவுட் ஆப் ஸ்டாக் என்று தகவல் வந்தது, கடைசியாக அந்த கடையே இயங்கவில்லை என்று தகவல் வந்தது. 

நான் காளான் சாப்பிட ஆசைப்பட்டது தப்பா என என் மனம் கொந்தளித்தது. துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. கடும் சோகத்தின் காரணமாக கீழே இருந்த நான்வெஜ் ரெஸ்டாரன்டை கிளிக்கி உள்ளே நுழைந்து ஒரு மட்டன் பிரியாணியும், சிக்கன் தந்தூரியையும் ஆர்டர் செய்தேன். கட்டணம் செலுத்தும் படி நிலைக்கு வந்து பார்த்தால் 50% தள்ளுபடிக்காந கூப்பன் இருந்தது. உடனடியாக அதை உபயோகித்துக் கொண்டேன். அதனால் வெறும் 240 ரூபாய்க்கே மட்டன் பிரியாணியும் சிக்கன் தந்தூரியும் கிடைத்தது.

இதனால் நான் உங்களுக்கு சொல்ல வருவது என்னவென்றால்?

உங்கள் வாழ்வில் ஏதேனும் கைவிட்டு போனாலும் யாரேனும் கழட்டிவிட்டு போனாலும் வருந்தி நிற்காதீர்கள். இந்த வாழ்வு உங்களுக்கு எப்போதும் மிகச்சிறந்த ஒன்றையே பரிசளிக்கும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

#சாப்பாட்டு_நேரத்தில்_உதிக்கும்_சாப்டான_சிந்தனைகள் 

திங்கள், 21 ஜனவரி, 2019

என்னை எனக்கே தெரியாது


மதுரையில் படிக்கும்வரை எந்நேரமும் மைதானத்தில்தான் கிடப்பேன். மதுரையை விட்டு வந்த பிறகு, tournament இல் மட்டும் தான் மைதானங்களில் விளையாட வாய்ப்பு கிடைக்கும். 5 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இம்முறை ஒரு வாரம் தொடர்ச்சியாக மைதானத்தில் விளையாடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

செவ்வாய், 4 டிசம்பர், 2018

எதுக்கும் உதவாது

ஒரு 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்ன; அப்படியே ஒரு ஃபிலாஸ்பேக்குக்குப்போவோம். எங்க ஊரிலே பெரும்பாலான வீடுகளில் ஆடு, மாடு, கோழி என்பனவற்றுள்  ஏதேனும் ஒன்றையோ, அல்லது அனைத்தையுமோ வளர்த்துவந்தனர். வீட்டுக்கு ஒதுக்குப்புரமாக பெரிய குழி

திங்கள், 3 டிசம்பர், 2018

எங்கள் வாழ்க்கையில் விளையாடாதீர்கள்

பார்வையற்ற குழந்தையை வளர்க்கும் பெற்றோருக்கு இருக்கிற ஒரே ஆசை நம்ம புள்ளக்கி எப்படியாவது கண்ணுதெரியனுங்கிறதுதான். அதனால் யார் எது சொன்னாலும் அதனை அவர்கள் செய்துபாக்கத்தொடங்கிவிடுவார்கள். பார்க்கிற எல்லோரும் மருத்துவரைப்போல எனது பெற்றோரிடம் பல ஆலோசனைகளை அள்ளித்தெலித்திருக்கிறார்கள். அதனைக்கேட்டு எனது

புதன், 17 அக்டோபர், 2018

இன்னுங்கொஞ்சம் நீளாதா?

எனது mphil பட்டப்படிப்பை இனிமையாக்கியவர்கள் எனது வகுப்பு இருபால் தோழர்கள். உரிய நேரத்தில் உதவிக்கரங்களை நீட்டி என்னையும் உடனழைத்துச்சென்றவர்கள் அவர்கள்.என்னுடன் படித்த இரண்டு ஆண்களுமே தங்கமான பசங்க. தப்பித்தவறிக்கூட வகுப்புப்பக்கம் எட்டிப்பாத்துவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாய் இருந்தனர். எஞ்சி இருந்த 12 பிள்ளைகளால் நான் பட்டபாடுருக்கே? அதை ஒரு பெருங்காப்பியமாகவே எழுதலாம்.
அன்று ஏகாந்தமாய் என் காதலியுடன் கதைத்துக்கொண்டிருந்தேன். கொஞ்சக் காலமாகவே எங்களுக்குள் எந்தச் சண்டையுமில்லாமல் சுமுகமாய் போய்க்கொண்டிருந்ததால் மகிழ்ச்சியில் வானத்தில் மிதந்துகொண்டிருந்தேன். வேகமாய் வகுப்பிற்குள் நுழைந்த பிள்ளை ஒன்று செல்லக்குடுண்ணே, அவசரம் செல்லக்குடுண்ணே எனக்கேட்டவாறே; கையிலிருந்து செல்லை பரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்த அழைப்பையும் துண்டித்துவிட்டது. ஏதோ முக்கியமான விசயமா பேசனும்போல என நினைத்தேன். யாருடனும் பேசாமல் செல்லைத் திருப்பிக்கொடுத்தது. எதற்குச் செல்ல வாங்கின எனக் கேட்டேன். செல்லு புதுசா இருக்குள்ள அதுனால முகம்பாக்க வாங்கினேன் என கூலாக பதில் சொல்லிவிட்டுச் சென்றது.
இப்பதிலைக் கேட்டதும் எனக்குக் கோபம் வந்தாலும், எனது காதலியை நினைத்ததும் கை காலெல்லாம் நடுங்கத்தொடங்கியது. மீண்டும் காதலிக்கு அழைப்பெடுத்தேன். மறுமுனையில் அவள், என்னோட பேச்சு ஐயாவுக்குப் போரடுச்சுருச்சுபோல? ஒங்க கிலாஸ் புள்ளங்கெ வந்ததுமே கட்பண்ணுரல்ல. இனி அந்த புள்ளங்கெளோடயே பேசிக்கோ எனக்கு ஃபோன்செஞ்சுறாத. எனக்குப் பேச வாய்ப்புக் கொடுக்காமலேயே அழைப்பைத் துண்டித்துவிட்டாள்.
யாருக்காவது தொலைபேசி பேச வாங்கிருந்தாவது என் மனசு ஆரியிருக்கும். ஆனா, முகம் பார்க்குறதுக்காக, என்னோட காதலுல வெளயாண்டத நெனச்சாதான் துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. என்னுடைய இடைவிடாத போராட்டத்தால் 3 மாதங்கள் கடந்த பிறகே அவள் பேசத்தொடங்கினால்.
அண்ணே நானே சமச்சது. நல்லாவே இல்ல சாப்புட்டுப்பாருங்களே எனச்சொல்லி கொண்டாந்து கொடுத்தது ஒரு புள்ள. ஹாஸ்ட்டல் சாப்பாட்டைவிட கொடுமயாவா இருக்கப்போகிறதென்று வாங்கினேன். முதல்வாய் எடுத்துவைத்த போதே என் எண்ணமெல்லாம் தவிடுபொடியானது. உலகத்தில் இத்தனை கொடூரமாகவும் சமைக்கமுடியும் என அவ்வுணவு உணர்த்தியது. என்னால சாப்பிட முடியல போய் கொட்டிடுவோம் என்றேன். அதுக்கு அந்தப் புள்ள சீரியஸ்சா ஒரு தத்துவம் சொன்னுச்சு, இந்த உலகத்திலேயே எனக்குப் புடிக்காதவங்க யாருன்னா? சாப்பாட்டை வேஸ்ட்டாக்குறவங்கதான் என்றது. அப்படியா? நல்லதாப்போச்சு என்றபடி சாப்பாட்டைக் கொட்டிவிட்டு வந்தேன்.
வகுப்பிற்குள் வந்ததும் மற்ற பிள்ளைக சொல்லுதுக, உங்களுக்குச் சகிப்புத்தன்மை அதிகந்தாண்ணே. அந்த சாப்பாட்டை 3 வாய் சாப்புட்டிங்களே! எனச்சொல்லிக் கிண்டல் செஞ்சுதுங்க.
இன்னொருநாள், அறுமையான சாப்பாட்டை வகுப்பிற்குக் கொண்டுவந்திருந்தது ஒரு புள்ள. அதன் வாசனயே சாப்பிட வாங்க என அழைத்தது. மதிய உணவு இடைவேளையில் அந்த புள்ளயிடம் நானும் சாப்பிட வரவா எனக்கேட்டேன். முன்னமே கேட்டுறுக்கக்கூடாதா? நான் சாப்பாட்டுல கைவச்சுட்டேனே எனச்சொல்லியவாறே அப்போதுதான் டிப்பன்பாக்சைத் திறந்தது. மற்ற பிள்ளைகளெல்லாம் ஓகோ அப்படியா? எனச் சொல்லி அந்தப் புள்ளயை ஓட்டத்தொடங்கினர்.
இப்படிப் பல இனிய நினைவுகளைக் கொடுத்த, உங்களுடனான ஓராண்டு mphil பயணம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டதை நினைக்கும்போது, இப்பயணம் இன்னும் கொஞ்சம் நீளக்கூடாதா என ஏக்கம் பிறக்கிறது. உங்களுடனான இனிய நினைவுகளும், உங்கள் மீதான நேசங்களும் என்றும் என் நெஞ்சிலிருக்கும்.

செவ்வாய், 16 அக்டோபர், 2018

இளையராஜா என்ன தொக்கா?


இது ஒரு சுய தம்பட்ட பதிவு என்பதைக் கூறிக்கொண்டு தொடர்கிறேன்.

2012 அன்று இதே நாள் பத்திரிக்கையாளர் மாலனை சந்தித்தேன். புதிய தலைமுறை செய்தியாளர்களைத் தெரிவுசெய்வதற்கான தேர்வை நடத்தியது. எனவே செய்தியாளர்களை தெரிவுசெய்வதற்கான  நேர்முகத்தேர்வு நடத்த அவர் வந்திருந்தார். கட்டுரை எழுதுதல், பொது

ஞாயிறு, 28 ஜனவரி, 2018

உடையும் வின்பம்+

பெண்களுடன் பேசுவது பெருங்குற்றம். என்று சொல்லும் பள்ளியில் படித்தவன் நான். தப்பித்தவறி ஒரு பிள்ளை பேசிவிட்டால், அது ஒன்னோட ஆளுதானே? என்று பையன்கள் கலாய்க்கத் தொடங்கிவிடுவார்கள்.

ஒரு பையனிடம் ஒரு புள்ளை பேசுகிறதென்றால் காதல் என்றுதான் நாங்கள் நம்பினோம். நான் வேறு, நல்ல பையன் என்று பெயரெடுத்திருந்ததால், பெண்களுடன் பேசுவதைத் தவிர்த்தே வந்தேன்.

கேப்ரங்ஹால், மங்கையர்க்கரசி, பள்ளிகளிலிருந்தும், லேடிட்டோ கல்லூரியிலிருந்தும் பிள்ளைகள் எங்களது நிறுவனத்திற்கு வாசித்துக்காட்ட வருவார்கள். நாளை வாசித்துக்காட்ட வருகிறார்கள் என்று அறிவிப்பு வந்ததுமே நாங்கள் வானத்தில் பரக்கத் தொடங்கிவிடுவோம். அந்தப் புள்ளங்கெகிட்ட புக்கக்கொண்டுபோய் கொடுத்துக் கொஞ்ச நேரம் வாசிக்கச் சொல்லிட்டு. நீண்ட நேரம் கதை பேசனும் என்று கிழம்பும் கூட்டத்தில் நானும் ஒருவனாகக் கிழம்புவேன்.
பார்வை விண்ணை அளந்தாலும் விரல்கள் என்னவோ ஜன்னல் கம்பிகளோடுதான்! என்பது போல், பிள்ளைகள் கூட்டத்திற்குள் சென்றதுமே; வார்த்தைகள் வர மருத்து விடும். பின் கொண்டுபோன புத்தகத்தை முழுமையாகப் படித்துவிட்டுத் திரும்பிவிடுவேன்.

இது நமக்கு ஒத்துவராது என்று அந்த கூட்டத்தைவிட்டும் விலகிவிட்டேன். பயகலோடமட்டும்  கும்மியடித்துக் கொண்டிருந்த எனக்கும் முதுகளை வகுப்பு ஒரு பெரிய டுவிஸ்ட் வைத்திருந்தது.

அந்த வகுப்பில் நான் ஒருவன் மட்டுமே ஆண் பிரதிநிதி. புது இடம் என்பதா்ல் எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது. பொண்ணுக கிட்டே எப்படி உதவி கேட்கிறதுங்கிற தயக்கம். ஆனால், என்னை நல்லாவே பாத்துக்கிட்டாங்க. கல்லூரியில் எந்தெந்த இடங்கள் எங்கெங்கு இருக்கு, அங்கு  எப்படிப் போகனும் என்பதை எள்ளாம் கூட்டிச் சென்று காட்டி எனக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுத்தார்கள். 

கல்யாணம், காதணி விழா, திருவிழா, போன்றவற்றுக்கு எனது குடும்பத்தினரோடோ, மிகவும் நெருக்கமான நண்பர்களோடோ மட்டுமே செல்வேன். வேறு நபர்களோடு செல்வதை பெரும்பாலும் தவிர்த்துவிடுவேன். ஏனெனில், கூட்டங்களுக்குள்
செல்லும்போது நாம் அவர்களுக்குச் சுமையாகத் தெரியக்கூடும். ஆனால், என் வகுப்பு பிள்ளைகளோடு, எல்லாவற்றிற்கும் சென்றிருக்கிறேன்.

எனது வகுப்பு பொண்ணின் கல்யாணத்திற்கு,எங்கள் வகுப்பில் உள்ள அனைவரும் கிழம்பினர். இந்த கிப்ட கொடுத்திருங்க என்று பிள்ளைகளிடம் கொடுத்தேன். நீங்க வர்லயாண்ணெ என்று கேட்டுச்சுங்க. முடிஞ்சா வருரேன் என்றேன். கூட்டிக்கிட்டுப்போக யாரு இல்லன்னுதானே வரலங்கிறீங்க. நாங்க கூட்டிக்கிட்டு ப்போக மாட்டோமா? எனக் கேட்ட புள்ளங்கெ நாளக்கிக் கெழம்பி வாங்க வரளேன்னா வீட்டுக்கே
வந்து கூட்டிக்கிட்டு போவோம் என்று சொல்லுச்சுங்க. 5 பொண்ணுங்களோட ஊரு எங்க ஊரத்தாண்டிதான் இருக்கு. அதுனால அவர்கள் வீட்டுக்கே வரக்கூடும் என்பதால் கிழம்பிச் சென்றேன்.

ஆண் நண்பர்களோடு செல்லும்போது ஏற்படும் இணக்கத்தை அப்பில்லைகளோடு செல்லும்போதும் உணர்ந்தேன். பின் பல பயனங்கள் என் வகுப்புத்தோழிகளோடு சென்றேன்.அவையெள்ளாம் மிகவும் நெகிழ்ச்சியான தருணங்களாய் நிழலாடுகின்றன.

பெண் என்றதுமே காதலி என்ற வின்பம் மட்டுமே என் மனதில் எழும். ஆனால், முதுகளை வகுப்புகள் தோழிகளையும், அவர்களது
தோழமை உணர்வுகளையும் எனக்கு அடையாளங்காட்டின.
#முதுகலை_நினைவுகள்
    

வெள்ளி, 26 ஜனவரி, 2018

சீரியல் கொடுமை

அது தீபாவளி நேரம் என்பதால், விடுமுறைக்கு ஒருநாள் முன்னமே வகுப்புக்கு விடுப்பெடுத்துவிட்டு கல்லூரியிலிருந்து வீட்டுக்குக் கிழம்பினேன். அப்போது வகுப்பிலிருந்த புள்ளங்கெல்லாம் போகாதிங்கன்னா என்றனர்.
இந்நக்கி வேண்டாம் நாளைக்குப்  போங்கண்ணா என்றது ஒரு புள்ள. இன்னொரு புள்ள வகுப்பின் வாசலை மறைத்துக்கொண்டு நான் வழிய விடமுடியாது என்றது. இப்படிப் படிப்பு மேல பொறுப்பில்லாம வீட்டுக்குக் கெளம்புறது
சரி இல்லன்னா என்று அக்கறையாய் கண்டித்தது ஒரு புள்ள.
இப்படி அக்கறை என்னும் சக்கரையை வகுப்பில் உள்ள புள்ளங்கெல்லாம் என் மேலே கொட்ட; பெருமையில் வானத்தில்
பரக்கத்தொடங்கினேன்! ஒரு ௧௦ அடி மேலே சென்றிருப்பேன், அப்போது இன்னொரு புள்ள கேட்டது. ஏன்னா இப்பவே கட்டாயம் வீட்டுக்கு போயியாகனுமா? பிளிச்ன்னா நாலக்கிப்போங்களேன்.
அதற்கு நான் நாளை bus கூட்டமா இருக்கும் என்னால எடம் பிடிக்க முடியாது என எனது பிரச்சனையைச் சொன்னேன்.
அப்போது, புள்ளங்கெல்லாம் சோகமாய் சொன்னுச்சுங்க; நீங்க செல்ல கொண்டுட்டுப்போய்ட்டா எப்படிண்ணா நாங்க ராஜா ராணி சீரியல் பார்க்கிறது?
அதைக் கேட்டதும், பெருமையில் ஆகாயத்தில் பரந்த நான்; இடறி, பாதாளத்தில் விழுந்தேன்!

#எம்பில்அப்டேட்

திங்கள், 22 ஜனவரி, 2018

கலர்ஃபுல்

நான் m.a. படிக்கும்போது, பரிச்சை எழுத எனது மாமா மகளை கூட்டி போனேன். பரிச்சை ஹாலில் அந்தப்புள்ள எழுதும்போது, இதுக்கு என்ன கலரு யூஸ்பன்ன? இந்த பாயிண்டுக்கு
என்ன கலர் யூஸ்பன்ன? என்று பரிச்சை வினாவை விட அதிக வினாவை கேட்டது. எனக்கு பரிச்சை எழுதியவர்களெல்லாம், நான் சொன்னதை எழுதுவார்கள்; எழுதாமல் விடுவார்கள். ஆனால்,
இந்ந்தப்புள்ள பாத்து பாத்து டெக்கரேசன் செஞ்சது. அந்த நேரத்துல ஆனந்த கண்ணீரே வந்துரும்போல இருந்தது. பரிச்சப்பேப்பர திருத்திட்டு வாத்தியார் கேட்டார், என்ன
சக்தி விடைத்தாள் கலர்ஃபுள்ளா இருக்கு? என்னோட மாமா பொண்ணு தான் பரிச்ச எழுதித்தந்துச்சுய்யா. உடனே அவர், அப்போ அப்படித்தான் இருக்குமென்றார்.
 #மாமாபொண்ணுநினைப்புகள்

செவ்வாய், 26 டிசம்பர், 2017

என் வாழ்வில் 2017

2017-லில் நான் ஏரி அடிச்சிருக்கனா இல்ல அது என்ன ஏரி மிதிச்சிருக்கான்னு பாக்கிற நேரமிது!
மேச ராசி அன்பர்களே: சனி எட்டாம் வீட்டில் இருப்பதால் நீங்க எந்த வீட்டிலும் நிம்மதியாக இருக்கமுடியாது. என்ற
சோசியர்களின் எச்சரிக்கைகளோடே இந்தாண்டு தொடங்கியது. அந்த சோசியர்களுக்குத்தெரியாது அது எள்ளா ஆண்டும் எங்கள் வீட்டிலே இருப்பது.

திங்கள், 2 அக்டோபர், 2017

ப்ஆர்வையற்றோருக்கான பாடல்கள்:

விடுதியில் நான், துரை சார், போன்ற பலரும் பார்வையற்றோருக்கான பாடல்கள் என பல பாடல்களை வகைப்படுத்தினோம். அப்படி நாங்கள் வகைப்படுத்திய சில பாடல்கள் பற்றி இப்பதிவில் பார்ப்போம். உங்களுக்கு புரியும்படி சொல்லவேண்டுமென்றால் பார்வையற்றோரின் வாழ்வியலோடு சில வரிகள் ஒத்துப்போகும் அப்படிப்பட்ட சில பாடல் வரிகளை இங்கே காண்போம்! இங்கு சில பாடல்கள் மட்டுமே தொட்டுக்காட்டப்படுகிறது. *இங்கே ஒரு பார்வையற்ற காதலனுக்கு ஒரு வித்தியாசமான ஆசை

புதன், 26 அக்டோபர், 2016

பார்வையற்றோரின் பேருந்துப்பயனம்

நான் அமேரிக்கன் கள்ளூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த போது;
 நாங்கள் பெரியார்னிலையம் சென்று எங்கள் விடுதிக்கு செள்ளும் அழகர்கோவில் பேருந்தில் ஏறுவோம்.
 எங்களில் கொஞ்சம் பார்வை தெரிந்தவன் முத்துத்துரை, பேருந்தை பார்த்துச்சொள்ளும் பொருப்பை அவனே எடுத்துக்கொண்டான்.
 நல்ல படியா அவன் சொன்ன பேருந்தில் ஏரி எங்கள் விடுதியை 2 மாத காலமாய் சரியாக வந்தடைந்தோம். ஒருநாள்
அவன் ஏற்றிவிட்ட பேருந்து அழகர்கோவில் மார்க்கமாய் செள்ளாமால் அது வேறுமார்க்கமாய் செள்ளத்தொடங்கியது.
 விசாரித்ததில் அது அளங்கானல்லூர் செள்ளும்பேருந்து என்பது தெரியவர அடுத்த நிருத்தத்தில் இறங்கி பின் சரியான பேருந்தைப்பிடித்து ஏறிச்சென்றோம்.
 அவனே வாண்டடா வந்து  சாரிப்பா நான் ஒழுங்கா பாக்கல என சரனடைந்தான்.
அடுத்த நாள் மீண்டும் கடமயைச்செய்யப்  புரப்பட்டான்; ஒரு பேருந்தின் முன் உத்துப்பாக்கத்தொடங்கினான்.
பேருந்தை நிறுத்திவிட்டு ஓட்டுனர் சாப்பிடச்சென்றுவிட்டார்.
நீண்ட நேரமாய் போடைப்பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.
ஒருவழியா முதல் எழுத்து அ-வை கண்டுபிடித்துவிட்டான்! அடுத்த எழுத்து என்ன என்பதை கண்டுபிடிக்க கடும் முயர்ச்சி எடுத்துக்கொண்டிருந்தான்.
 சாப்பிட்டுவிட்டு வந்த ஓட்டுனர்
 தம்பி கொஞ்சம் தல்லிக்கப்பா வண்டி எடுக்கனும் என்றார்.
 அவரிடமே  இது அழகர்கோவில் போகுமாண்ணே எனக்கேட்டான். அவரும் ஆமாம் என்றார். கூட்டத்தில் இருந்த வெங்களமூர்த்தி இன்னைக்கு என்ன அழகர்கோவில் பஸ்சயேகானம் எனச்சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். பின்னர் நாங்கள் அனைவரும் பேருந்தில் ஏரினோம்.
அப்போது தான் முத்துத்துரை என்னிடம் ஒரு ரகசியம் சொன்னான். அ-வப்பார்த்ததுமே அத அழகர்கோவில் பஸ்சுன்னு அறிவிச்சுடுவேன். அளங்கானல்லூர் பஸ்சும் இதே பிலாட்பாமுல நிக்குமுன்னு எனக்குத்தெரியாது என்றான்.
இத யாருக்கிட்டையும் சொல்லக்கூடாதுன்னும் சொன்னான்.
கடைசிவர அவனுக்கு கொடுத்த வாக்க க்காப்பாத்துவேன்.
இப்படி எங்கள் பேருந்து பயனங்களில் பல சுவாரசியங்கள் துன்பத்தை மரந்து சிரிக்கவைக்கும்.